|
|
| TRUMPJAAR 5 - woensdag 22 april 2026 |
YIN EN YANG
Yin en Yang. Waar het wit overheerst, ontstaat het zwart, en
omgekeerd. In de grote overwinning schuilt al de nederlaag, in de nederlaag
gloren al tekenen van de overwinning.
Die gedachten laten me niet los als ik over de voorbije
maanden van het jaar 2026 denk. Het succes van de Trump-administratie in
Venezuela sterkte haar in de gedachte dat alles kon, dat niemand de VS nog
konden weerstaan. Vanaf nu kon men nemen wat men wilde. Iran, daarna Cuba,
Groenland volgde vanzelf, en het lijstje kon naar believen aangevuld worden.
Succes is altijd verraderlijk, want wat is er logischer dan
te herhalen wat eerder lukte? Als je altijd hetzelfde doet, krijg je toch
altijd hetzelfde resultaat (om Einstein te parafraseren)? Daarom gebruikte
Frankrijk in de Tweede Wereldoorlog dezelfde tactieken als in de Eerste, wat
tot een ramp leidde. Want Duitsland had uit de nederlaag net geleerd dat het
anders moest. Maar de overwinning op Frankrijk maakte de nazi’s overmoedig en
zo joeg Hitler zijn soldaten een rampzalige oorlog tegen Rusland in.
Vandaag dreigt het in Iran ook zo af te lopen voor de VS.
Het succesje in Venezuela werd een val omdat men het gif van de hybris zijn
gang liet gaan.
Dat de nederlaag een kern van overwinning in zich draagt,
veronderstelt dat er eerlijke conclusies worden getrokken, lessen worden
geleerd, en laat dat nou zeer moeilijk zijn voor veel mensen. Het is namelijk
heel aantrekkelijk om de schuld van de mislukking op een ander te leggen.
Dictators en leiders van hun soort zijn daar sterk in: hun plan was perfect,
maar werd verknoeid door onbekwame, laffe en domme medewerkers. De oplossing is
dan ontslaan, of erger, en doorgaan op dezelfde manier. Eenmaal in het yin, het
donker, kan je maar naar het licht als je de ballast van hybris en tunnelvisie
kunt afwerpen.
Ik verwacht dan ook dat er nog koppen gaan rollen in
Washington.
Al is het ook niet allemaal de schuld van Trump. Het is de
schuld van de Amerikanen.