|
|
| VOOR WESTERLO - dinsdag 5 mei 2026 |
Voor Westerlo
Ik heb mijn nieuwste roman, ‘De Werken van Lara’, opgedragen
aan Westerlo.
Met Westerlo bedoel ik de vele mensen die ik hier heb leren
kennen en waarderen. Als twintiger belandde ik, eerder bij toeval, in het toen
nog stille Westerlo van 1966. Machtige dreven, ronde kasseiwegen, zand, heide;
voor een stadsjongen tegelijk een vreemde en betoverende ervaring.
Mijn vrouw volgde me naar Westerlo, en mijn kinderen
groeiden er op. Ik denk dat het een fijne plaats was om kind te zijn, een
veilige plaats, een plaats waar je kon spelen en leren, waar de lucht goed was
en de natuur zijn gang kon gaan.
Natuurlijk bleef het niet allemaal zo. De vooruitgang sloeg
Westerlo niet over: asfalt op de weg, elektrische straatverlichting,
verkeerslichten, files, appartementen, een toeristische dienst in de oude
dekenij. Opeenvolgende fusies veranderden het dorp in een kloeke gemeente. Er
kwamen restaurants, met en zonder sterren, supermarkten, tandartsen en
advocaten, en de dorpsdokters werden vervangen door heuse groepspraktijken.
Nu, zestig jaar later, kijk ik met dankbaarheid terug op mijn
leven hier. Ik vond hier vrienden en goede collega’s, deelde vreugde en
verdriet met vele mensen, mocht mijn vleugels uitslaan en bereiken wat ik
verlangde. Daarom schreef ik dit boek waarin Westerlo, meer dan Lara, een hoofdrol speelt. Op het einde van
mijn korte schrijversleven, uit dankbaarheid voor alles.